و ممكن است خوش آيد ، بنا بر اين صحيح اين است كه براى هر دو صورت با كلمهء غايت تعبير شود . غايت در اين زمينه مانند مصير و مآل است ، چنان كه حق فرموده : « قُلْ تَمَتَّعُوا فَإِنَّ مَصِيرَكُمْ إِلَى النَّارِ » كه صحيح نيست در اينجا به جاى « مصير » كلمهء « سبقه » آيد . در اين سخن انديشه كن كه نهانى شگفت و ژرفايى عميق و لطيف دارد ، و بيشتر سخنان حضرت چنين است . در برخى از نسخه‌ها « سبقه » به ضمّ سين وارد شده . و سبقه به ضمّ سين نزد عرب مال يا متاعى است كه به برندهء مسابقه جايزه مىدهند . و معنى سبقه به فتح و ضم به هم نزديك است ، زيرا سبقه به ضم سين جزاء عمل ناپسند نيست بلكه پاداش كار خوب است . 29 - از خطبه‌هاى آن حضرت است پس از برنامهء حكمين و تاخت و تاز ضحّاك بن قيس ، كه در اين خطبه به آنچه در اطراف قلمرو حكومتش به وجود آمده اشاره نموده و پيروانش را به ايجاد نظم و صلاح ترغيب فرموده اى مردمى كه بدنهاتان با هم ، و خواهشهاتان مختلف است ! كلامتان سنگ سخت را مىشكند ، و عملتان دشمن را نسبت به شما به طمع مىاندازد . در مجالس لاف و گزاف مىزنيد ، و به وقت جنگ فرياد مىكنيد : اى جنگ از ما دور شو ! دعوت كسى كه شما را بخواند ارزش نيابد ، و قلب آن كه رنج شما را تحمل كند آسايش ندارد . بهانه‌هاى دور از منطق مىآوريد ، همانند بدهكارى كه بىدليل از طلبكار تمديد مىطلبد . خوار و ترسو ، ستم را از خود باز نمىدارد ، و حق بدون تلاش به دست نمىآيد . از كدام خانه ، بعد از خانهء خود دفاع مىكنيد ؟ و همراه كدام پيشوا پس از من به جنگ مىرويد ؟ به خدا قسم فريب خورده كسى است ، كه شما او را فريب داده‌ايد ، و آن كه شما بهرهء او شويد به خدا قسم كه به تير قرعه‌اى كه سهمى ندارد دست يافته ، و آن كه به كمك شما تير انداخت تيرى بىكمان و پيكان پرتاب كرد . به خدا سوگند نه گفتهء شما را باور مىكنم ، و نه طمعى به يارى شما دارم ،